پنجشنبه بیست و یکم اردیبهشت ۱۴۰۲ - 15:55 - imanonline -

هزاران روز را کردم شماره به امیدی که بر گردی دوباره چه جانفرسات درد بی قراری بشر را می کُشد چشم انتظاری

چو مرغ شب خواندی و رفتیدلم را لرزاندی و رفتیشنیدی غوغای طوفان رازخواندن وا ماندی و رفتیبه باغ قصه به دشت خوابسایه ی ابری ست در دل مهتابمثل روح آزرده ی مرداب دلم را لرزاندی و رفتیچو مرغ شب خواندی و رفتیتو اشک سرد زمستان را چو باران افشاندی و رفتیسیاه شب لاله افشان شد                  کویر تشنه گلستان شدتو می آیی ،آی تو می آیی، آی تو می آیی، وای تو می آیی + نسخه برداری و تایپ شده در چهارشنبه سی ام مهر ۱۳۹۹ ساعت 10:14 توسط imanonline  |  ادامه مطلب

دلتنگ, شده ام

نمیدانم, شاید برای تو

یا شاید برای دیروزهایی که باتو گذشت …

از اینجا صدایټ می کنم

تو از آنــــــجا بغلم کن

عزيزترين, آدم روي زمين...
هر لحظه... كم مي آورم تو را..

خنده رو از لب این دلِ ناشاد, بگیر
یه کم عاشق شدن رو از دلم یاد بگیر
اگه حتی تو بخوای عهدمون شکسته شه
نمیذارم یه نفس دلم از تو خسته شه
دلِ من از غم دوریت مرده
تو خیال میکنی خوابش برده
یه دفع از من بیچاره چرا نمیپرسی زنده ام یا مرده؟
نمیپرسی و نمیدونی غمت چه بلایی به سرم آورده

کاش میفهمید هیچ موقع ،هیچکس جایش رانمیگیرد . کاش میفهمید او هنوزم عشق من است

فقط چند روز مانده, تا بی مهری ..

اما ، " مهر " را بر سر " آبان " بگذار ، مهربان میگردد .

من تو را با همه ی مهر ، به آبان دادم

مهربان باش که پاییزت بهارت گردد

کجا بايد كنم فرياد اين درد نهاني رانمي دانم چه بايد كردبمانم يا كه بگريزماگر خواهم بمانم با تو اين را دل نمي خواهدز از خانه را هم يار پا در گل نمي خواهدتو عاقل يا كه من ديوانه من يا تو به هر حاليعذاب ادامه مطلب

فراق دوست ، جان را می گدازد

صدای دوست ، دل را می نوازد

اگر چه بانگ تو از راه سیم است

گل پژمرده ی دل را نسیم است

گوش کن هفت آسمان در شور و حالی دیگرند

عرشیان و فرشیان نام محمّد میبرند

ولادت حضرت محمد بر شما مبارک

مي شمارم... يك... دو... هزار و چند ابر ويران... و بي تابي موج هايي كه به ساحل تقدير مي رسند... بي پرواترين موج، منم... سر مي نهم به صخره هاي بي خواب... به زير مي كشم هر چه ابر ناپيدا... بايد امشب باران بيايد... نه... ببارد... نه... ببرد... ببرد هر چه غم كه آسمان را مي گيرد از چشمهاي خيس بي همراه... آسمان را از نو مي نويسم.

به دل زد یا به پا زد یا به سر زد

نمیدانم محبت بر کجا زد

از اول سعی بیجا کرد فرهاد

همان یک تیشه آخر به جا زد

برهنه مي رود به ياد جامه هاي چاك چاك ارغوان...
وضوي خون بگير...
به سوي قبله اي كه تا غم سفيد مي رود...
قسم به آبي لطيف آسمان...
و آن هواي ديگري كه آه و آتش است...
وضوي خون بگير...
وضوي خون بگير...
با مرام تو...
به نام ما و آسمان و جان و نام و تو...
به نام تو...

صدایت را که میشنوم .... دلم ارام میگیرد .... نفس در سینه تنگ میشود .... صدایت را که میشنوم... خاطره های روزهای شیرینم دوباره تکرار میشود ... صدایت همچون قهوه تلخی ... همچون برگهای پاییزی و سوز باد زمسادامه مطلب